Fulbrighter Sakis Serefas
The Fulbright Alumni Share Their Experiences
I was born in Thessaloniki in 1960. At the Aristotle University of Thessaloniki where I studied Medieval and Modern Greek Literature I tried to lead a student life within the "asylum" of its campus. I underwent one of the most interesting traveling experiences during the first four months of 2000, when I lived in Manhattan as a guest artist at the Department of Classical Studies of Columbia University on a Fulbright Foundation Artist grant. A direct result of this experience was the publication of "Neas Yorkis to Anagnosma" [New York Reading] (published by "Paratiritis") in which I anthologize, translate and comment on 75 poems by American poets on the city of New York. A second volume is in the planning; it will deal with the presence of New York City in Modern Greek literature.
Until today I have published 30 books of poetry, prose, essays, translations and studies of locations, cities and poets. In 2004 film director Panos Karkanevatos shot "Rouleman" a full- length film based on my script. My play "Mam" was produced in 2006 at Amore theater, directed by Eleni Boza. My most recent prose work is the novell "Tha Gino Dizez" (published by "Metechmio", 2006) which deals with a crime of passion that took place in Thessaloniki in 1950. On the occasion of its publication two midnight runs on the "bus of the crime" were realized; the passengers were guided in the parts of the city which were connected to the crime. My most recent poetry collection is "Prota Pethane I Kota" (published by "Kedros", 2007).
Γεννήθηκα το 1960 στη Θεσσαλονίκη, όπου σπούδασα Μεσαιωνική και Νεότερη Ελληνική Φιλολογία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο, φροντίζοντας να διάγω την φοιτητική ζωή μου εκτός του πανεπιστημιακού χώρου και του ασύλου του. Έπαθα μία από τις πιο ενδιαφέρουσες ταξιδιωτικές εμπειρίες μου κατά τη διάρκεια του πρώτου τετραμήνου του 2000, όταν έζησα στο Μανχάταν χάρη σε μια υποτροφία του ιδρύματος Fulbright και σε μία πρόσκληση του Τμήματος Κλασικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Columbia. Καρπός αυτής της εμπειρίας ήταν η έκδοση Νέας Υόρκης το Ανάγνωσμα (εκδ. Παρατηρητής 2002), όπου ανθολογώ, μεταφράζω και σχολιάζω περί τα 75 ποιήματα αμερικανών ποιητών τα οποία θεματοποιούν την πόλη της Νέας Υόρκης. Πρόκειται να ακολουθήσει και η έκδοση ενός δεύτερου τόμου, όπου παρουσιάζεται, ανθολογείται και σχολιάζεται η παρουσία της Νέας Υόρκης μέσα στη νεοελληνική λογοτεχνία.
Μέχρι σήμερα, έχουν εκδοθεί 30 βιβλία μου με ποίηση, πεζογραφία, δοκίμιο, μεταφράσεις και μελέτες για τόπους, πόλεις και ποιητές. Το 2004 γυρίστηκε, σε σκηνοθεσία του Πάνου Καρκανεβάτου, η ταινία μεγάλου μήκους Ρουλεμάν, της οποίας έγραψα το σενάριο. Το 2006 ανέβηκε στο θέατρο Αμόρε το έργο μου Μαμ, σε σκηνοθεσία της Ελένης Μποζά. Το πιο πρόσφατο πεζογραφικό έργο μου είναι η νουβέλα Θα Γίνω Ντιζέζ (εκδ. Μεταίχμιο, 2006), με θέμα της ένα έγκλημα πάθους στη Θεσσαλονίκη του 1950. Με αφορμή την έκδοση του βιβλίου, πραγματοποιήθηκαν δύο μεταμεσονύχτιες διαδρομές με το «Πούλμαν του Εγκλήματος», όπου οι επιβαίνοντες ξεναγήθηκαν στους χώρους της πόλης οι οποίοι συνδέονται με το φονικό αυτό. Η πιο πρόσφατη ποιητική συλλογή μου είναι η Πρώτα Πέθανε η Κότα (εκδ. Κέδρος, 2007), από την οποία προέρχεται και το εξής ποίημα:
Σάκης Σερέφας sakseref@yahoo.grΑΣΗΜΑΝΤΟ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ
Να ένας άνθρωπος
που πηγαίνει πανέτοιμος να κάνει κάποιο σεξ.
Στον δρόμο του συναντάει μια κότα με κοφτερή ομορφιά
πούπουλα χρυσαφιά, ράμφος φιλντισένιο
τον κοιτάζει κατάματα εκείνος βιάζεται την κλωτσάει
καημένη κότα κράζουν όλοι.
Πήγε ο άνθρωπος το ’κανε το σεξ του
η κότα ράμφισε τρία μυρμήγκια παραπέρα ηρέμησε
έφυγε κι ο κόσμος που είχε μαζευτεί
ερήμωσε ο τόπος, πέρασε καιρός.
Πρώτη πέθανε η κότα.
Η ΜΠΑΛΑΝΤΑ ΤΟΥ ΑΔΙΚΟΧΑΜΕΝΟΥ ΚΟΥΝΟΥΠΙΟΥ
Μπαίναν τα κουνούπια ένα ένα από το παράθυρο
πετούσαν πάνω απ’ το γραφείο φαπ! τα τσάκιζα
τους άλλαζα τον αδόξαστο τα μπαγάσικα
μπαίνει μέσα Η Νατάσα Τι Κάνεις με ρωτά
να, της λέω, σκοτώνω τα κουνούπια ένα ένα
τους αλλάζω τον αδόξαστο τα βαρώ στο δοξαπατρί
μεγάλη ρέντα απόψε σφαγείο γίνεται αχ πως τα λιανίζω
ένα τρέκλιζε κουτσό στον τοίχο γκαπ!
του ρίχνω μια κουτουλιά παρ’ το κάτω
άλλο ήρθε και κάθισε στο μπούτι μου
έφαγε μια χαλκομανία έγινε
Τι λες βρε παιδί μου! με κοιτά κατάπληκτη να κολυμπώ στο αίμα
ασ' τα γυναίκα, κι ένα καλοθρεμμένο, το βλέπω ίσα
πάνω μου βολίδα να χιμά
ξάφνου κόβει ταχύτητα, αρχίζει τσαλιμάκια κορδωμένο
την κουνουπίσια τέχνη του να δείξει εμπρός μου λες
τι εφορμήσεις, τι βολ πλανέ, κλειστές στροφές, ανάποδα ψαλίδια
τα’ χασα με τέτοιαν δεξιότητα δεν την ξανάδα
σηκώνω τα χέρια και το χειροκροτώ ακράτητος
Μπράβο σου κουνούπι! του φωνάζω, φύγε! εσένα σου αξίζει η ζωή!
μα τότε, συμφορά, πάνω στον σάλο της στιγμής
(ίσως και να’ φερε τίποτα ρεύματα το τάραγμα του αέρα ακαριαία)
βλέπω το ζωάκι ανήμπορος να παγιδεύεται να χύνεται
ανάμεσα στις ξαναμμένες μου παλάμες
και μες στο χειροκόπημα να γίνεται αλοιφή
―γι’ αυτό κορίτσι όμορφο κρατήσου μακριά
απ’ του λογά τα ματωμένα χνώτα
στης τέχνης του τον παθιασμένο τον πένθιμο σκοπό
μη γίνεις νότα
THE BALLAD OF THE MOSQUITO AND ITS UNJUST END
One by one the mosquitoes came in the window
they flew above the desk thwack! I swatted them
I gave the good for nothings holy hell
in comes Natasha How Are You she asks
Well, I say, I am killing mosquitoes one by one
giving them holy hell blasting them with both barrels
I’m on a roll a butcher gone berserk how I hack’em
one staggers limping across the wall thwap!
I give him a header down he goes
another came and sat on my thigh
I hit him so bad he’s pressed for posterity
What Are You Talking About? She stared at me swimming in blood
don’t even try to understand, woman, a hefty one, I see it right
above me a bullet shooting through the air
suddenly it shifts gears, swaggers to a halt in front of me
as if to show off its mosquito art
what take offs, what swoops, tight circles, backward flips
I have never seen such dexterity I lose it completely
I lift my hands and applaud furiously
Bravo mosquito! I yell at him, scram! you deserve your life!
but then, oh misfortune, in the madness of the moment
(perhaps the extreme turbulence of the air created currents)
I see the little creature helpless caught
turn to paste between my excited palms
squished in the applause
—let this be a lesson pretty girl keep your distance
from the babbler’s bloody breath
don’t become a note in his art’s impassioned
deathsong.
Translated by Karen Van Dyck

